رای روشن شدن مطلب، در این مقاله به دو بحث به صورت خلاصه پرداخته میشود:
۱. معنی روح و کاربردهای آن در قرآن
۲. معنی «از امر خدا بودن روح»
الف) معنی روح و کاربردهای آن در قرآن: روح از نظر لغت به معنی «نفس» و «دویدن» است بعضی تصریح کردهاند، که روح و ریح (باد) از یک معنی گرفته شده است، [۱]
و اگر روح انسانی که گوهر مستقل مجردی است به این نام نامیده شده بدان جهت
است که از نظر تحرک و حیات آفرینی، و ناپیدا بودن همچون نفس و باد است اما
موارد استعمال آن در قرآن متعدد است که به برخی از آنها اشاره میشود:
۱. روح مقدسی که پیامبران را در انجام رسالتشان یاری و تقویت میکرده. [۲]
۲. نیروی معنوی که مؤمنان را یاری و تقویت میکند «ایدهم بروح منه» [۳]
۳. فرشته مخصوص وحی. [۴]
۴. فرشته بزرگی از فرشتگان و یا مخلوقی برتر. [۵]
۵. وحی آسمانی. [۶]
۶. روح انسانی «ونفخت فیه من روحی» [۷] همین روح عظیمی است که ما را از حیوانات
جدا میسازد و برترین شرف، است و تمام قدرت و فعالیت ما از آن سرچشمه
میگیرد، و به کمک آن اسرار علوم را میشکافیم، و به اعماق موجودات راه
مییابیم. [۸]
ب: معنی از امر خدا بودن روح: خداوند در قرآن در چهار مورد با تعبیرات مختلف فرموده «که روح از امر خداست» [۹] [۱۰] [۱۱] [۱۲] که متن کامل یکی از آیات چنین است «و یسئلونک عن الروح قل الروح من امر ربی و ما اوتیتم من العلم الا قلیلا» [۱۳] از تو درباره «روح» سؤال میکنند، بگو: روح از فرمان پروردگار من است، و جز اندکی از دانش به شما داده نشده است؟ اکنون از دو طریق، به بررسی آیه مذکور و مانند آن میپردازیم: